سه شنبه 18/8/89

 

*     سیاه چاله ها - رسول کبیری

*     چند خبر

 

سه شنبه 11/8/89

 

*     تابش سیاه چاله ها (ادامه کتاب تاریخ چه زمان)، رسول کبیری

*     دست گاه های مختصات، حسین کریمی

*    بحث در مورد ساخت زاویه یاب

 

سه شنبه 4/8/89

 

*     سیاه چاله ها (از کتاب تاریخ چه زمان اثر هاوکینگ)، رسول کبیری

 

فضاپیمای آکاتسوکی(Akatsuki)

ژاپن فضاپیمایی به سمت ناهید فرستاده است که 16 آذر (7 دسامبر) به مدار آن سیاره خواهد رسید. این فضاپیما دو سال در مداری استوایی به دور ناهید خواهد چرخید. عکس­هایی که این فضا پیما از جو سیاره    می­گیرد به دانش­مندان کمک خواهد کرد تا مدلی سه بعدی از جابه­جایی­های جوی سیاره به دست آورند.

ناهید از بسیاری جهات برای دانش­مندان جالب است. از سال 1961 تا کنون چندین فضاپیمای ایالات متحده از ناهید دیدار کرده اند اما هنوز این سیاره رازهای بسیاری دارد.

جو ناهید دی­اکسید کربن بسیار زیادی دارد و به علت پدید آمدن اثر گل­خانه­ای، دمای سطح آن بسیار بالاست به نحوی که سرب در سطح این سیاره ذوب خواهد شد. دیگر این که کسی نمی­داند ابرهای گاز اسید سولفوریک با ضخامت حدود 30 کیلومتری چگونه در این سیاره شکل گرفته­اند.

فضاپیمای آکاتسوکی با دوربین­های فروسرخ خود، فعالیت­های آتش­فشانی سطح ناهید را آشکارسازی خواهد کرد. از طرف دیگر قرار است این فضاپیما بر روی برق آسمان در ابرهای ناهید نیز تحقیق کند.     دانش­مندان وجود ذرات آب در ابرهای زمین را مسئول به وجود آمدن برق آسمان در ابرها می­دانند. اما در ابرهای اسید سولفوریکِ جو ناهید، بخار آب وجود ندارد.

http://science.nasa.gov

 

تشکیل سیاه­چاله­های غول پیکر

 

مقاله­ی جدیدی در مجله نیچر (Nature) چاپ شده است که در آن گروهی از محققان با استفاده از نتایج شبیه سازی کامپیوتری خود، به این نتیجه رسیده­اند که اولین ابرسیاه­چاله­ها (سیاه­چاله­های بسیار غول پیکر)، کمی بعد از انفجار بزرگ به وجود آمده اند.

در ابتدا نظر کیهان­شناسان این بود که ساختارهای بزرگ کیهانی به تدریج، با تجمع و برخورد ساختارهای کوچک­تر در اثر گرانش، به وجود آمده­اند. اما نظر دیگری رایج شده­ است که طبق آن ابتدا سیاه­­چاله­های غول پیکر به وجود آمده و سپس کهکشان­ها گرد آن­ها پدیدار شده­اند.

http://www.world-science.net

چهره سامانه خورشیدی از چشم اخترشناسان

چهره سامانه خورشیدی از چشم اخترشناسان غیر زمینی دیدن جهان از چشم دیگران کمی غیر ممکن به نظر می رسد حتی اگر کسی به خوبی برایتان تشریح کند که جهان را چگونه می بیند نمی توانید دقیقا آنچه می بینید را در برابر چشمهایتان مجسم کنید.

به گزارش خبرگزاری مهر، شبیه سازی هایی که به تازگی با استفاده از کنترل تعاملات هزاران ذره غبار کیهانی توسط ابررایانه ها صورت گرفته است می تواند آنچه چشمان اخترشناسان و کاوشگران بیگانه و در جستجوی سیاره های ناشناخته، از سامانه خورشیدی ما می بیند را مصور کند. این شبیه سازی ها همچنین می تواند تغییرات این منظره کیهانی را با بلوغ و تکامل سامانه خورشیدی آشکار سازد.

به گفته "مارک کوچنر" از پایگاه فضایی گودارد ناسا، شاید سیاره ها بسیار کم نورتر از آن باشند که بتوان آنها را ردیابی کرد، اما بیگانگانی که در حال مطالعه بر روی سامانه خورشیدی هستند به راحتی می توانند از حضور نپتون آگاه شوند زیرا نیروی گرانش آن حفره ای کوچک را در میان غبارهای کیهانی سامانه خورشیدی ایجاد کرده است. دانشمندان امیدوارند این مدلهای رایانه ای بتوانند در یافتن سیاره هایی هم اندازه نپتون در اطراف ستاره های ناشناخته موثر واقع شود.

غبارهای کیهانی از کمربند کویپر سرچشمه می گیرند، قلمرو سردی فراتر از سیاره نپتون که در آن میلیونها جرم یخی از جمله پلوتون در مدار خورشید در حرکتند. دانشمندان باور دارند این منطقه نسخه ای قدیمی تر و باریکتر از صفحه ذرات کیهانی است که در اطراف ستاره هایی مانند ستاره وگا دیده می شود.

به گفته اخترشناسان این شبیه سازی های رایانه ای در عین حال می توانند ظاهر سامانه خورشیدی را در زمانی که سنی کمتر داشته است، به تصویر بکشد، در واقع با کمک آنها می توان به گذشته بازگشت تا تغییرات ایجاد شده در چشم انداز دوردست سامانه خورشیدی طی گذشت زمان را مشاهده کرد.

دورنمای سامانه خورشیدی در چهار دوره زمانی مختلف

اجرام کمربند کویپر گاهی با یکدیگر برخورد می کنند که این برخوردهای شدید ذرات یخی فراوانی را به وجود می آورند. اما دنبال کردن مسیر حرکت این ذرات در سامانه خورشیدی کاری دشوار است زیرا این ذرات از جانب میدان مغناطیسی خورشید و دیگر سیاره ها تحت تاثیر نیروهای متعددی قرار دارند.
ذرات به واسطه بادهای خورشیدی و نور خورشید، متناسب با ابعادی که دارند به سمت خورشید و یا در جهتی مخالف خورشید حرکت داده می شوند و یا با یکدیگر برخورد می کنند که این برخوردها می تواند منجر به نابودی ذرات شکننده شود.
به دلیل وجود انبوهی از این ذرات، ردیابی مسیر حرکت و تغییرات آنها غیر ممکن به نظر می آمد، اما محققان ناسا با کمک ابررایانه دیسکاور این سازمان مسیر 75 هزار ذره غبار در طیف ابعادی از 1.2 میلیمتر گرفته تا هزاران بار کوچکتر را در هنگام تعامل آنها با سیاره ها، نور خورشید، بادهای خورشیدی و با یکدیگر مورد بررسی قرار دادند.
در حین شبیه سازی، ذرات در یکی از سه نوع مداری که می توان امروزه در کمربند کویپر مشاهده کرد قرار گرفتند و دانشمندان از اطلاعات به دست آمده تصاویری ترکیبی از نمایی فروسرخ و دوردست از سامانه خورشیدی خلق کردند. نپتون تحت تاثیر تاثیرات گرانشی ذرات کیهانی نزدیک مدار خود را به سمت مدارهای بالاتر سوق می داد و از این رو منطقه ای واضح و مشخص در کنار سیاره به وجود آمد.
بر اساس گزارش سلینس دیلی، همچنین دانشمندان برای مشاهده چهره جوانتر و متراکم تر کمربند کویپر، روند تولید ذرات کیهانی را تسریع کردند. آنها با استفاده از مدلهای مجزا که توانایی اجرای برخوردهای سریعتری را در میان ذرات داشتند توانستند تصاویری از سنین مختلف کویپر را در 700 میلیون سالگی، 100 میلیون سالگی و 15 میلیون سالگی به دست آورند.

مرجع:

http://www.iran-eng.com/showthread.php/211844

عبور یک ستاره دنباله دار از کنار زمین پس از 24 سال

ستاره دنباله دار "هارتلی 2" پس از 24 سال، شب 20 اکتبر از فاصله 7/17 میلیون کیلومتری زمین عبور کرد. به گزارش خبرگزاری مهر، هارتلی 2 پس از یک سفر طولانی در منظومه شمسی به نزدیکترین فاصله خود به زمین رسید و 20 اکتبر ساعت 19:00 به وقت گرینویچ (21:30) به وقت کشورمان از فاصله 7/17 میلیون کیلومتری زمین عبور کرد. این در حالی است که فاصله زمین تا خورشید 150 میلیون کیلومتر است.
درخشش دنباله این ستاره دنباله دار با یک دوربین دو چشمی معمولی قابل رویت بود و رصد آن با یک تلسکوپ غیرحرفه ای به علاقه مندان این امکان داد که جزئیات دقیقتری از این دنباله دار را رصد کنند.
براساس گزارش اسپیس، هارتلی 2 نخستین بار در سال 1986 توسط یک ستاره شناس استرالیایی به نام "ملکام هارتلی" کشف شد و اکنون پس از گذشت 24 سال این دنباله دار بار دیگر از کنار زمین عبور کرد.به گفته دانشمندان، هارتلی 2  (22 اکتبر) از میان صورت فلکی ارابه دان عبور کرد و در آسمان شب به سفر خود در جهت صورت فلکی جوزا ادامه  داد.

                               رویت دنباله دار هارتلی۲ 

                                مسیر حرکت هارتلی

مرجع:

http://www.iran-eng.com/showthread.php/215751